Tabak is al een tijdje het gesprek van de dag en het demoniseren is nu het gereedschap geworden van onze samenleving.

Dat wij een andere tabaksmening hebben ,maar hetzelfde gedrag als de niet-gebruiker ontwikkelen is niet aan de orde. Volgens het CBS gebruikt ongeveer 23% van de bevolking een sigaret en dat is een niet mis te verstane hoeveelheid kiezers die belangrijk zijn voor een eventuele keuze op 20 maart a.s. Het begint er verdacht veel op te lijken dat een bewuste keuze voor het gebruik van tabak in onze samenleving niet op prijs wordt gesteld. Ook zitten wij tegenwoordig op het terras achter elkaar i.p.v. naast elkaar en dat is al geruime tijd zo, wat uiteraard jammer is. We zien dat het ingezette beleid een agressie op schoolpleinen en of omgeving verder stimuleert, een woorden wisseling op het terras veroorzaakt, er is al onvrede op hogescholen en universiteiten, ook brengt het werk de nodige spanning met zich mee en het ziekteverzuim wordt er niet minder door. Het is de oplossing voor een niet bestaand probleem, een schijnprobleem met rokers en niet rokers in de hoofdrol. Gaan wij nu een gesplitste samenleving zien, heeft de toekomst dat in petto voor ons en gaat het leven er nu een stuk aangenamer uitzien? Mijn vrees is dat het verbieden van tabak op veel plaatsen bij gemeenten ,middels een APV verordening veel onrust gaat veroorzaken. Suzanne Tauber van de universiteit van Groningen heeft daar een onderzoek naar gedaan en trok in juli 2018 al een verbluffende conclusie , dat goed bedoelde overheidscampagnes de samenleving splitsen. https://www.binnenlandsbestuur.nl/bestuur-en-organisatie/nieuws/overheidscampagnes-splijten-samenleving.9591754.lynkx Overheden en gemeentes bekommeren zich vaak alleen maar over de goedbedoelde overheidscampagnes en creëren daarmee een onmogelijkheid voor meer stabiliteit in onze samenleving, terwijl dit wel degelijk een noodzaak is om het vertrouwen van de bevolking te stimuleren. Democratie, transparantie en eerlijkheid vinden wij helaas niet meer terug in ons begrip.