Het begon allemaal in 2017 waarbij een brief over tabak een aankondiging betrof van de SRB om lid te worden van het Kenniscentrum Immaterieel Erfgoed en uiteraard werd dat met veel enthousiasme ontvangen.

Tabak speelt al eeuwenlang een voorname rol in onze tijd en veel van onze generaties hebben het doorgegeven aan een volgende generatie, waarbij tabaksplantages , verkooporganisaties en industrie belangrijk in onze maatschappij waren. De SRB (Stichting Rokersbelangen) nam deel aan een aantal projecten welke geïnitieerd werden door het Kenniscentrum, gaf gehoor aan uitnodigingen en participeerde daar waar nodig was. Eind 2018 werd de SRB geroyeerd voor het lidmaatschap van het Kenniscentrum Immaterieel Erfgoed. De 1ste niet onderbouwde reden was dat de SRB connecties zou onderhouden met de tabaksindustrie en naar aanleiding van een niet ontvangen mail (?) werd ik uitgenodigd door het bestuur om het definitieve standpunt ,een royement van de SRB te vernemen. De werkelijke reden werd mij eind maart 2019 per brief uitgelegd en de motivatie was dat het ministerie van VWS in juni 2018 het Kenniscentrum min of meer voorkauwde om mijn deelname te heroverwegen. Unesco of het Kenniscentrum Immaterieel Erfgoed (alsmede VWS) ,gaf als reden aan dat de SRB niet paste in de Unesco definitie en dit leidde tot verdere aanscherping ervan, een royement dus. Dat hiermede het ministerie van VWS er veel aan doet om tabak en of het roken van tabak verder te diskwalificeren ,is helder. Het ministerie heeft haar invloed gebruikt om de SRB door het Kenniscentrum Immaterieel Erfgoed te laten royeren. De Unesco heeft in haar motieven toch de min of meer dwingende adviezen van VWS laten meewegen ,heeft het dossier gesloten voor iedere vorm van communicatie en is overgegaan tot een royement van de SRB. Aldus geschiedde.