Veel wetten die de EU uitvaardigt inzake innovatieve producten zoals e-sigaret zijn weinig zinvol en dienen de volksgezondheid niet, sterker nog zij beperken het gebruik van de e-sigaret De EU wetten hebben veel invloed op de verkoop van het product en zorgt ervoor dat minder mensen overstappen naar de (veel) minder schadelijke e-sigaret . Veel regels hebben alleen maar als doel de verkoop te bemoeilijken en hebben weinig tot niks te maken met onze volksgezondheid. Ik verwijs nadrukkelijk naar Engeland waar de e-sigaret een andere status heeft gekregen dan in de EU overigens is in Nederland de e-sigaret beschreven in de tabaksrichtlijn , zie ook; https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/roken/regels-e-sigaret

Is de e-sigaret ongezond?
Ja, maar veel minder ongezond dan sigaretten en sigaren. Dat bleek in 2015 uit een Engels verkenningsonderzoek naar schadelijke effecten van nicotine houdende producten. Alleen hulpmiddelen als nicotinepleisters en -kauwgom zijn minder schadelijk dan de e-sigaret.
Het RIVM trok in Nederland een voorzichtigere conclusie: e-sigaretten zijn minder ongezond.

IQOS
Voor de straffe roker komen er steeds meer alternatieven voor traditioneel roken omdat dit een beter alternatief is voor de roker en de maatschappij. Het is een minder schadelijk rook alternatief. De presentatie van IQOS was een opwindend moment voor de sigarettenfabrikant. Het is geen dampen en ook geen roken – het zit er tussenin. De IQOS is een korte filtersigaret die sigarettenfabrikant Philip Morris voorjaar 2017 introduceerde in Nederland. Het verschil met de klassieke sigaret? Wel tabak, geen verbranding.

Europese Unie
De Europese Unie kent een richtlijn over tabaksproducten, met bindende voorschriften omtrent productie, presentatie en verkoop van tabak. In mei 2014 is een herziening van de richtlijn in werking gepresenteerd. Deze herziening speelt in op veranderende wetenschappelijke inzichten en nieuwe ontwikkelingen, zoals de opkomst van de e-sigaret en Lidstaten van de EU moeten de richtlijnen implementeren in hun nationale wetgeving. Lidstaten bepalen zelf de regels over smaken, reclame en leeftijdsgrens.