Beste kamerfractie,
Vrijheid is in Nederland een groot goed, met onze individuele vrijheden en verworven rechten als prachtig vaandel voorop in de stoet.

Het is uiteraard altijd de moeite waard die vrijheid uiterst goed te bewaken en te verdedigen waar het nodig is. Ik denk dat iedereen het daar wel mee eens zal zijn.
De individuele vrijheid speelt zich binnen de algemene vrijheid die we in Nederland kennen natuurlijk ook vaak af op persoonlijk niveau. Mijn eigen vrijheid houdt dan op waar die van mijn medemens begint, en als alles soepel verloopt met genoeg wederzijds begrip en inlevingsvermogen dan halen we het meeste uit onze samenleving. Meestal gebeurt dat gelukkig ook.
Soms loopt dat echter scheef. Bij gelijke machtsverhouding hebben we het dan over een conflict. Bij ongelijke machtsverhoudingen wordt de vrijheid van de zwakkere dan zonder meer te kort gedaan. Ook al heeft de sterkere partij tot op zekere hoogte wel begrijpbare argumenten, dan slaat alsnog de balans vaak te ver door ten nadele van de zwakkere. Maar gelukkig hebben we dan ons democratisch stelsel en recht om de balans weer te herstellen.
Met dat in het achterhoofd wil ik graag de aandacht vragen voor een ontwikkeling binnen de ziekenzorg sector waar ik mij wat dat betreft wat zorgen over maak. Ogenschijnlijk een item van niets, maar in feite toch wat groter dan het in het eerste opzicht lijkt.
Zo heeft het ziekenhuis MCL in Leeuwarden per 1 januari jl. het rookverbod uitgebreid tot heel het eigen terrein. Dus binnen, maar ook buiten mag nergens meer gerookt worden alsmede geen Elektrische rookalternatieven meer gebruikt worden. Voor de rokende medemens die slechts even in het ziekenhuis hoeft te zijn niet zo’n probleem, voor het rokende personeel wel lastiger, maar niet onoverkomelijk.
Anders wordt het voor de patiënten die (langere tijd) opgenomen moeten worden. Want zelfs wanneer hetgeen waarvoor ze opgenomen moeten worden helemaal niets te maken heeft met het roken, wordt men alsnog ‘gewoon’ gedwongen te stoppen met roken. Met alle vervelende ontwenningsverschijnselen die daarbij horen op de koop toe. Want een pleistertje of een kauwgompje helpt daarbij toch een heel stuk minder dan de website van het MCL doet geloven.
Er is hier weldegelijk wat anders aan de hand dan bijvoorbeeld een rookverbod op een kinderboerderij. Om volwassen mensen die gewoon mogen roken op voorhand verplicht te laten stoppen bij een opname is een te grote inmenging van de persoonlijke vrijheid. Zeker omdat bij een ziekenhuisopname ook zelden sprake is van vrijwilligheid wil men behandeld worden. Men moet wel…
Een goed ziekenhuis draagt zorg voor haar gasten. Een goed ziekenhuis zorgt naar mijn mening dan ook voor een fatsoenlijke rokersruimte voor de opgenomen patiënten die in een toch al vervelende tijd even behoefte hebben aan een rokertje en die de extra stress van het niet roken op dat moment even kunnen missen als kiespijn. En omdat rookalternatieven zoals e-sigaret ook verbannen zijn, maar bijvoorbeeld nicotinepleisters niet, kan men concluderen dat het alleen een imago-zaak is van dit ziekenhuis. Past oppervlakkig niet binnen het plaatje? Maar hallo… Het is niet zo dat opgenomen mensen zo even het hele terrein af kunnen lopen veelal. Volgens mij moet een ziekenhuis er zo goed mogelijk voor zorgen dat patiënten behandeld worden aan hun aandoening. En daar hebben ze het druk genoeg mee lijkt me. Zich op voorhand bemoeien met levensvrijheid van patiënten is waar ze niet voor bestaan… toch doet het MCL het.
MCL is nu de sterke partij die de persoonlijke vrijheid van de zwakkere te ver aantast. Wat hierna? Gaan we straks ook het eten van een hamburgertje, chocoladereepje of het drinken van een blikje cola op voorhand verbieden bij patiënten die opgenomen moeten worden? Dat is exact dezelfde inmenging in de persoonlijke vrijheid. Die kant moeten we niet opwillen vind ik en dat moet ook gestopt worden…
Ik denk niet dat de directie van het MCL hier al te uitgebreid bij stilgestaan heeft, maar zich vooral heeft laten leiden door een bepaalde tunnelvisie versterkt door een trend in de samenleving. Die trend is weer op gang gebracht door een op de emotie gerichte, stemmingmakende campagne van het KWF. Op zich kan en mag dat en ook niets mis met een bepaalde maatschappelijke discussie, maar laten we wel elkaar de vrijheid gunnen, met wederzijds respect en elkaar vooral menselijk blijven behandelen. Hier is naar mijn mening het redelijke echt overschreden.

Met vriendelijke groet,

Leo Visser.