Het is droef gesteld met “verslaving “ in deze maatschappij en het lijkt wel op een modewoord, een hype.

Nu vinden meer en meer producten gedwongen hun weg in ons verslavingsland en uiteraard staan onze Jip en Janneke voorop om dit te bestrijden. De samenleving is een duidelijk ‘verstoorde relatie’ aangegaan met heroïne/cocaïne en mede door de illegaliteit van deze middelen is er ook veel eerder kans op gezondheidsrisico's voor de gebruiker. Maar met tabak wordt ook onze verstoorde relatie langzaam zichtbaar, veel wordt er al verboden/ontmoedigd en voor rokers zit er niet veel anders op dan pragmatisch met hun “verslavingsgedrag en emotie” om te gaan, alhoewel rokers geen lange wachtrijen bij de poorten van de verslavingszorg laten zien. De problemen van rokers zijn in gezondheidskundig opzicht wellicht meer ingewikkeld en dat is met al die onderzoeken en publicaties moeilijk te ontkennen maar met onze geestelijke gezondheid gaat het zeker anders. Tegelijkertijd ervaren tabak gebruikers de sociale druk om te stoppen met roken in onze verslavingsmaatschappij. Het verbod van rookruimten in de Horeca door het HOF is een goed voorbeeld hiervan. Helaas is niet verder onderzocht of niet rokers de tabak gebruikers plezieren en daardoor vaker gebruik maken van rookruimten in de Horeca. Wel zijn er inmiddels vele miljoenen aan boetes aan Horeca ondernemers uitgedeeld die met rookruimten of het roken in het café niet goed zijn omgaan waarbij een goede oplossing voor de Horeca nog lang niet in zicht is. De overwinning bij het HOF en de cultstatus van CAN om het roken verder in de samenleving te willen ontmoedigen heeft in ieder geval zorggedragen voor veel boze gezichten bij ondernemers en consumenten. Is een mediator wellicht een goed plan of zal de mainstream media apocalyptische voorspellingen doen?