De eenzame niet-roker staat in het laatste overgebleven bruine café .

Hij is alleen en staat aan een tafeltje zijn spa rood op te drinken en vraagt zich in gemoede af, hoe gezellig zo’n bruin café nu eigenlijk was. Inventaris is nog hetzelfde ,aan het assortiment is niet veel toegevoegd ,het café is de laatste der Mohikanen en zal uiteindelijk voorgoed zijn deuren moeten sluiten. Het wordt nu akelig stil in de straat, het café leven is niet meer, financiële waardes van woningen in de buurt verschralen en nietszeggende winkels zullen waarschijnlijk de ontstane leegte gaan opvullen.

Bruine café
Na het sluiten krijgt het café nog een slepende procedure met een overheidsinstantie over de bruine kleur die jaren geleden al is ontstaan. De ontstane bruine kleur is een relikwie uit het verleden en het bestaat waarschijnlijk uit een lastig te verwijderen rook-kleur. Er dient zich gelukkig een nieuwe eigenaar aan. De nieuwe vergunning wordt alleen door een overheidsinstantie verstrekt als er een tabak vrije toekomst in het verschiet ligt, want de gezondheid van de burger staat voorop. Kortom , pedant, betweterig en overtuigd van hun gelijk worden nobele argumenten omgezet in acties en vrolijke gewoontes ,zoals het roken worden verder ontmoedigd. We kennen allemaal wel mensen die vinden dat ze heel veel weten over gezondheid. Ze hebben superieure kennis en willen iedereen daarin laten delen en natuurlijk hebben ze een goede educatie gehad. Een oude gezegde luidt; volgens mij kan de schoorsteen daar niet van roken.