We schikken en plooien de preventieakkoorden en tegelijkertijd wordt er een minderheid van de inwoners aan de kant gezet.

Normaal gesproken betrekt de overheid inwoners op verschillende manieren bij besluitvorming, bijvoorbeeld met interactieve beleidsvorming. Een interactieve beleidsvorming, betekent dat burgers en organisaties van het begin af aan bij het maken van een beleidsplan worden betrokken. Openbaarheid en voorlichting zijn daarom van grootbelang. In een aantal gevallen is die inspraak zelfs wettelijk verplicht. Inspraak kan allerlei vormen hebben, al naar gelang het karakter van de beslissing die moet worden genomen.
http://veranderfabriek.org/toolbox/doen/juridische-informatie/informatie-over-juridische-procedures/hoe-is-de-inspraak-op-overheidsbesluiten-geregeld.
Bij het tot stand komen van de akkoorden was er geen inspraak maar afbreuk en natuurlijk zou meepraten over een beleidsvoornemen, ook een ander licht op de zaak werpen en de praktische uitvoerbaarheid van zijn plannen vergroten. Nu is er geen democratische betrokkenheid, burgers kunnen niet participeren over publieke problemen die hen aangaan. Deze plannen beperken de ruimte voor het besturen in de toekomst aanzienlijk. Het preventieakkoord stelt ons nationaal, regionaal en lokaal voor een groot dilemma.