Een begin van veel ziekenhuizen is een bijdrage te leveren aan een schone buitenlucht en aan het rookvrij opgroeien van kinderen en de start is het rookvrij maken van het ziekenhuis terrein.

Dit beleid geldt voor iedereen: patiënten, bezoekers en mensen die in het ziekenhuis werken. Wat niet wordt gezegd is dat vervuiling van de lucht al lang aanwezig is of je nu rookt of niet en of je nu jong bent of oud, we ademen allemaal. Laat ik een wat ouder artikel uit het AD van maart 2016 citeren. Het is goed om de motivatie van toentertijd te lezen en de ziekenhuiswoordvoerder die het gevoerde beleid als een vrijheid van keuze wenst te behandelen zei het volgende:
Een ziekenhuiswoordvoerder verdedigt in het AD het ongezonde eetbeleid van zijn werkgever door te stellen dat bezoekers en patiënten vrijheid van keuze hebben. En: “Bovendien zijn snacks soms nodig om aan te sterken. Dat klinkt paradoxaal, maar snacks worden bewust aangeboden om ondervoeding, wat een serieus probleem is, tegen te gaan.”
Nu is ben ik een groot voorstander van keuzevrijheid, wat je ook besluit en laat ik daar over maar duidelijk zijn. Gezondheid is tegenwoordig voor velen een big business, maar is ondervoeding geen serieus probleem meer en is keuze vrijheid een achterhaalde gedachte in het ziekenhuis? Zijn alle problemen dan opgelost nu wij zo druk bezig zijn een gezond leven proberen te leiden? Het is opvallend dat iedere generatie toch iets dikker is geworden, dat we iets meer drinken en gewoon zijn blijven roken. De eenzijdige en kritiekloze preventieakkoorden zijn een goed voorbeeld en bevestigen verder mijn verhaal.