Het heeft weinig zin om veilig en gezond gedrag top-down af te dwingen .

Als rokers zich niet kunnen vinden in een ander leven, mede door de niet volledige informatie die wordt gecommuniceerd, is het morgen weer precies hetzelfde verhaal als vandaag. De WODC documenten ,waar Kamerleden maar al te graag gebruik van maken, zijn vaak niet betrouwbaar met hun conclusies. WODC documenten worden aangepast om besluiten makkelijker te kunnen. Het koffieshop besluit in 2014 was o.a. daar de dupe van. We weten allemaal dat moraliserend optreden (overheid) veel beter werkt dan sanctioneren. Anders gezegd: bestraffen werkt niet en schiet daarom vaak zijn doel voorbij. Bewindsmannen/vrouwen trachten regelgeving te stimuleren met boetes ,forse bestraffingen en door middel van verbodsbordjes, maar daar help je de regelgeving zeker niet mee. Integendeel zelfs, verbodsbordjes hangen bij voorkeur daar waar iedereen de regel overtreedt , zoals bij ziekenhuizen bijvoorbeeld. Ja, oplossingen genoeg, maar het doel is ongetwijfeld een blijvende verbetering, een rookvrije samenleving en tevens het beste rookvrije beleid aan de wereld laten zien. Wij willen ,zoals altijd het beste jongetje van de klas zijn en ook voorop lopen. Onze staatssecretaris doet dit al. Zijn er ook nadelen aan een rookvrije samenleving, jazeker en dan moet je vooral denken aan de ban van alcohol van de US in de jaren ’20. Deze heeft niet zo lang stand gehouden, maar voordat overheids- functionarissen begonnen in te zien dat alleen criminelen er geld meeverdiende en er bovendien door de bevolking op grote schaal illegaal gestookt werd om aan de behoefte te voldoen, werd deze maatregel al ingetrokken. De vraag is natuurlijk , waar ligt de grens tussen goede en slechte risico’s en wat is een acceptabel risiconiveau? Ik sta open voor uw mening.