Volgens het CBS is 33% van de Nederlanders eenzaam, maar hoe kan dat nu toch gebeuren in onze superieure maatschappij of helpen de gesloten preventie akkoorden bij het ervaren van eenzaamheid met hun (dubieuze) rol?

Wij lopen met alles voorop, wij zijn gezond maar je ziet onze samenhorigheid gewoon afglijden naar een absoluut dieptepunt waarbij eenzaamheid meer terrein gaat winnen. Preventie akkoorden zullen de eenzaamheid verder versterken. Nu gaat eenzaamheid over mensen die zich niet begrepen en verbonden voelen met onze maatschappij. De eenzaamheid is een persoonlijke ervaring en uit zich in negatieve gevoelens, ziekte, verdriet ,angst en last but not least , zou tabak ,alcohol en eten wellicht niet voor een deel kunnen helpen de eenzaamheid te bestrijden. Zijn onze gesloten preventieakkoorden die absoluut een deel van de samenleving wil beïnvloeden wel zo’n goed idee? Mensen die eenzaam zijn vertellen niet veel over de mentaliteit van de samenleving , niet over de preventie akkoorden en bovendien wordt de kwaliteit van leven snel minder , je ervaart een terug getrokken bestaan en om dat allemaal bespreekbaar te maken is het niet horen door de samenleving een probleem. Ouderen nemen in aantal toe dus zal ook eenzaamheid vaker voorkomen. Gelukkig raken de preventie akkoorden in ons tijdperk al snel achter op en helaas wordt het horen van eenzaamheid steeds moeilijker, ook al hebben wij ogenschijnlijk een goede, gezonde en een maatschappij vol prima ideeën.