Niet alleen in de EU , maar ook in Nederland is er een groeiend perceptieprobleem .

In Nederland hebben wij democratie , is er partij politiek, zijn er discussies, maar ook ontbreekt het de kiezer vaak aan relevante informatie voor een belangrijke keuze . Het politieke systeem in Nederland is voor vele kiezers ondoorgrondelijk geworden en dat geeft stof tot nadenken. Verdacht is, dat veel EU trekjes door Nederland al worden omarmd ,zonder zich zelf aan de kiezer te willen presenteren als een echte democratie en uiteraard zijn er voorbeelden genoeg. Of een democratische EU nog voldoende te vertellen heeft nu stemmingen worden omgeven met veel mysterie en te weinig democratische transparantie is maar zeer de vraag, het wordt pas echt belangrijk als er (her) verkiezingen in aantocht zijn. In mijn perceptie staan democratie en de EU nog op gespannen voet met elkaar, het is een schijnwerkelijkheid en ik zeg dat o.a. om de navolgende reden: begin 2016 heeft het Nederlandse parlement het associatieverdrag van de EU met de Oekraïne geratificeerd terwijl onze MP van Nederland de volksraadpleging min of meer verkwanselde en als oplossing gewoon een inlegvelletje toegevoegde aan het verdrag. De conclusie van onze volksraadpleging was helder, de kiezer sprak zich uit en was geen voorstander van zo’n verdrag. Nut en noodzaak voor Nederland waren ver te zoeken en de beoordeling van de EU eindigde daarmee in een perceptie. Uiteraard is de EU een mooi project en zijn er absoluut voor ons voordelen te bespeuren , maar de EU zal pas echt democratiseren als er een werkelijke noodzaak is en wellicht kan uw stemkeuze in mei 2019 daaraan bijdragen.