Een ziekenhuis is van oudsher een traditionele organisatie die staat en valt met de geloofwaardigheid van artsen die werken in het ziekenhuis.

Geen enkel mens is graag ziek en is zeker niet trots op zijn/haar verblijf in het ziekenhuis , zeker wanneer mensen het gevoel krijgen dat de zorg niet perfect zijn afgestemd op hun wensen en behoeftes en geen invloed meer hebben op hun eigen leven, zorg en behandeling. Goede zorg kan niet zonder de patiënt erbij te betrekken en verbeteringen in de zorg worden niet alleen vóór de patiënt gedaan, maar in samenwerking met de patiënt en dat spreekt voor zich. Maar Is het de taak van een ziekenhuis om een juridische weg te bewandelen en producten te verbieden in het dagelijks leven. Nu ligt het niet op mijn weg om motiven van ziekenhuizen te beoordelen, maar is dit wel de juiste weg. Moeten ziekenhuizen zich niet bekommeren om processen en patiënten opdat het verblijf bijvoorbeeld korter en aangenamer wordt. Wanneer juridische wegen worden bewandeld door ziekenhuizen om een “verbod” te rechtvaardigen wordt de emotionele druk groter bij patienten en bezoekers. Het ziekenhuis wordt hiermede onze juridische, eet, slaap, stress, staan of zit monitor in de healthcare. Is de kantine wel voor dikkere mensen toegankelijk in het ziekenhuis of is een vermanende aanwijzing voldoende om minder of niet te lunchen? Producten, mensen en organisaties zijn door deze juridische handelingen niet meer veilig in het ziekenhuis en jurdisering is een gevaarlijke ontwikkeling. OM en ziekenhuis, zint eer gij begint,

e-max.it: your social media marketing partner