De onderste steen boven, daar begon het mee , graven is de oplossing en los zand werd er gevonden.

Maar wat ik constateer is dat de kiezer niet erg onder de indruk is van alle genomen maatregelen en dat is voorlopig de enige trend die waarneembaar is. Dat de kiezer met zijn (stembus)loopje in het 1e kwartaal 2019 zijn keus op de regerende partijen (EU) zal uitbrengen is dan ook niet erg waarschijnlijk. Informatievoorzieningen zoals bijvoorbeeld preventieakkoorden zijn vooral bedoeld om de stemming van anti-tabak groeperingen te maximaliseren en niet om de kiezer objectief te informeren, dat moge duidelijk zijn. Eenzijdige preventieakkoorden en vage of gemanipuleerde onderzoeksresultaten lijken van alle tijden te zijn. In vroegere jaren werden ook allerlei onderzoek resultaten gepubliceerd en dan moet je maar hopen dat ze een betrouwbaar beeld hebben gegeven. Uiteraard doorziet de kiezer het spelletje van Blokhuis en doemscenario’s zoals geen inspraak of uitsluitingen zijn het gevolg. Nederland wekt de indruk een rechtsstaat te zijn met kansloze kiezers en roekeloze volgers, waarbij gastvrijheid voor de toerist tot een nulpunt is gedaald. Van het symbool van de hoofdstad “I Amsterdam” blijft weinig meer over en veel zaken in ons leven zijn niet veilig.