We hebben veel vertrouwen in ons huidige kabinet en dat is ook goed om te vernemen.

Om maar met de deur in huis te vallen, heeft onze ervaring geen deuk opgelopen met de keuzes die wij toentertijd hebben gemaakt en is ons vertrouwen wel gebaseerd op waarheid, transparantie en inspraak? Helaas komen er ondanks onze bewuste keuze voor het parlement, te veel gaten boven drijven door o.a. WOB verzoeken ,of zogenaamde geheime documenten of met de recentelijk gesloten preventie akkoorden. Vaak is het handelen van het kabinet naar eigen inzicht meer belangrijk geworden en vervult regelmatig een eigen rol zonder instemming of toestemming van de kiezer. De kiezer heeft een weinig andere keuze dan te vertrouwen op onze eigen (roeptoeter) bronnen. De oorspronkelijke gedachte van “vertrouwen is goed, controle is beter” is vaak alleen maar top-down te gebruiken , want toonzetting speelt een belangrijke rol voor de kiezer. Het gezegde zou eigenlijk moeten zijn ,vertrouwen is goed, wantrouwen is beter. Natuurlijk is het alleen maar jammer dat de kiezer dat ook in praktijk brengt en naar eigen inzicht begint te handelen. Het terras en de rookruimte zijn een goed voorbeeld geworden van ons (in )tolerante en welvarende maatschappelijk leven. Veel beloven verzwakt zeker ons vertrouwen, maar is het niet de kiezer die graag op het gebied van toezeggingen zijn keuze laat spreken? Verder vraag ik mij af waarom wettelijke regels, bestuurlijke procedures en het gevoerde beleid niet voldoende prikkels geven om zorgvuldig te kunnen handelen . Het gezegde ,vertrouwen is goed controle is beter komt van Lenin en dat was een Russisch politicus die van 1870 tot en met 1924 leefde